Angielskie piękniś w ciapki

Witajcie! Dzisiaj opiszę ślicznego, łaciatego psiaka Setera Angielskiego.

Seter Angielski
Grupa FCI: Grupa 7 – Wyżły kontynentalne, brytyjskie i setery.

Kraj patronacki: Wielka Brytania.
Rys Historyczny: Przodkami były prawdopodobnie inne setery i hiszpańskie wyżły;początkowo używane do wystawiania zwierzyny (głównie ptactwa),chwytanej następnie w sieć. Do ustabilizowania rasy przyczynił sięanglik Lord Edward Laverack w połowie XIX w. Z jego hodowli pochodziłypsy zakupione przez innego hodowcę Edwarda Llewelina, któryrównież przyczynił się do stabilizacji i popularyzacji rasy.
Użytkowanie: Dawniej i obecnie doskonały pies myśliwski; Obecnie idealny pies wystawowy i rodzinny.

Charakter i temperament: Szybko się uczy (złego także!). Choć bywa uparty, to doskonały icierpliwy towarzysz dla dzieci. Bardzo wrażliwy, mocno przywiązuje siędo właściciela, uwielbia pieszczoty. Bardzo przyjaźnie nastawiony do otoczenia co powoduje, iż nie sprawdza się w roli psa stróżującego.
Rodzaj włosa: Pofalowana, jedwabista.

Umaszczenie: Zawsze częściowo biała. Dopuszczalne rodzaje umaszczeń : blue belton(biało czarne), orange belton (biało pomarańczowe), tricolor (białoczarne z brązowymi paleniami na kufie i do połowy wysokości łap, czasemtakże na przedpiersiu), liver belton (biało wątrobiane) rzadkospotykane. Preferowane są setery angielskie cętkowane bez łat natułowiu.

Strzyżenie: Sporadycznie.

Czesanie włosa: Powinien być czesany 3 razy w tygodniu, po 35 minut.

Wysokość w kłębie (w cm): 61 – 68.
Masa ciała (w kg): 23 – 33.
Stopień posłuszeństwa: Średni.

Aktywność w domu: Mało aktywny.
Przeciętna długość życia (w latach): 15.

Możliwe problemy z psem tej rasy:
- Może kopać w ogródku,
- Lubi ścigać poruszające się obiekty,
- Rasa tylko dla doświadczonych właścicieli.

Specjalne wymagania dla psa tej rasy:
- Psy wystawiane na wystawach wymagają strzyżenia uszu i szyi,
- Mogą mieszkać w małym nawet mieszkaniu pod warunkiem że mają zapewnionąodpowiednią ilość spacerów i swobodnego wybiegania się.

Teraz pora na zdjęcia. Pamiętacie, jak opisywałam Setera Irlandzkiego? Seter Angielski jest podobny, ale ma inne umaszczenie. Spójrzcie: